Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Robert Vuijsje

In 1988 was ik 17 en mijn vader 46. Samen zagen we hoe het Nederlands elftal Europees kampioen werd. Gullit en Van Basten, Rijkaard en Koeman. Wat een spelers vond ik dat. Beter bestond niet. Allemaal leuk en aardig, analyseerde mijn vader, maar het was natuurlijk onvergelijkbaar met het Nederlands elftal van 1974. Cruijff en Rensenbrink, Van Hanegem en Neeskens, dat was van een ander niveau dan de broekies die nu op het veld stonden.

     In 1995 zagen we hoe Ajax de Champions League won. Kluivert en Davids, De Boertjes en Litmanen. En ook weer: Rijkaard. Op een gedeelde eerste plaats met het Braziliaanse elftal van 1982 was dit het mooiste voetbal dat ik in mijn leven had gezien. Mijn vader vond het aandoenlijk. Wist ik dat Ajax in zijn tijd, tussen 1971 en 1973, drie keer achter elkaar deze beker had gewonnen? Had ik wel eens gehoord van Johan Cruijff? En Suurbier, Krol en Rep?

     In 2019 ben ik 48 en mijn oudste zoon is 12, hij heet Sonny. Het is bijna niet te geloven dat ik ouder ben dan mijn vader was in 1988. Hij was toen oud en ik nu niet. Samen kijken Sonny en ik naar de Champions League-wedstrijden van Ajax. Hakim en Frenkie, Tadic en De Ligt. Ze vernederen Real Madrid en Juventus. Sonny heeft nog nooit zoiets gezien. In mijn achterhoofd denk ik: van het elftal uit 1995 vond ik iedere speler beter dan de broekies in dit Ajax. Maar ik zal het nooit hardop zeggen.

Alle blogs van Robert Vuijsje

Robert Vuijsje