Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Van Persie

8 februari 2019

Mijn club is aan een verloren seizoen bezig, of zoals mijn beppe zou zeggen: ‘een kutseizoen’. Tenminste, dat maak ik op uit de commentaren in de krant, op tv, en uit de geluiden om me heen. Net weer verloren van Excelsior, de oud-papier-club. Eerder deze competitie waren er flaters tegen Fortuna, De Graafschap en PEC Zwolle. Bungelend op plaats drie, maar ik durf er geen geld op te zetten dat AZ niet nog een plaatsje stijgt. Nutteloos seizoen dus, zou je zeggen, maar dat dacht ik dus niet. Elke wedstrijd, elke minuut van Robin van Persie in dat mooie rood-wit en groen-zwart is er een. En wat voor een. Dat overzicht, die loopacties, het strelen van de bal als de bal op dat moment een streling nodig heeft en geen knal. Zoals in de beker tegen Fortuna en zijn tweede goal tegen Ajax. Hij is op snelheid, de bal wordt hard voorgegeven en toch slaagt Van Persie erin de bal in de bovenhoek te aaien. Bij ieder ander was de bal in de tweede ring belandt, de grijze meester laat het eruit zien als een intikkertje. Het worden nog heerlijke maanden en ik ga er elke speelminuut optimaal van genieten. Alsof ik over zijn schouder mag meekijken terwijl Rembrandt zijn laatste doek beschildert, alsof ik naast een neuriënde Bach zit die sleutelt aan zijn afsluitende cantate, alsof … nou ja, jullie snappen het wel. Ik dacht ook dat ik daar een jaar of veertig te oud voor was, maar elke keer als de kassière vraagt of ik voetbalplaatjes wil hoor ik mezelf liegen: ‘Ja doe maar, voor mijn zoontje.’ De buurtkinderen zijn er blij mee. Ze vragen zich wel af waarom ik de pakketjes steeds openmaak als ik ze toch niet spaar.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog:

Nog meer blogs van Wiep Idzenga

Lees alle blogs van Wiep Idzenga >

Wiep Idzenga