VOORWOORD

Het stuk van André Gieling over het elfdaagse bezoek van het gezelschap Cruijff aan Brazilië in 1976, is opmerkelijk omdat wij er niets van wisten.

Geen sociale media, mensen. Kom er nog eens om. Er bestonden nog geheimen. Bijvoorbeeld dat schoonvader Cor Coster acht gratis tickets ritselde in de Concorde van Parijs naar Rio de Janeiro. En een honorarium van 100.000 dollar, ofwel 300.000 gulden. Plus een verblijf in de beste hotels van Rio en São Paulo. Het geld werd overigens rechtstreeks naar Zwitserland getelegrafeerd. Ongeveer een week na de laatste demonstratiewestrijd moest Cruijff de halve finale van het EK spelen tegen Tsjechoslowakije, dus dat de Brazilië-trip niet aan de grote klok werd gehangen, lijkt logisch. Ook dat niemand in die dagen Johan Cruijff onder controle had. Geen voetballer ter wereld heeft die status nog. Zeker niet Jochem Ritmeester van de Kamp, de, volgens zijn trainer Correia, meest volmaakte voetbalprof die hij kent.

Eva Vriend volgde Jochem al bij Almere City en ontmoette hem nu als aanvallende middenvelder van Telstar, waar hij de beste speler is. Zij schreef een qua vorm en inhoud uniek stuk over een speler die het boegbeeld zou kunnen worden van een nieuwe generatie profs, de beschaafde VWO-jongens.

Ten slotte een voorpublicatie uit het nieuwe boek van David Winner die een analogie heeft ontdekt tussen Johan Cruijff en Jezus Christus, althans in het verspreiden van het Woord. Wij geloven in de analogie, maar niet dat Jezus over een bankrekening in Zwitserland beschikte.